Συχνές ερωτήσεις

Εδώ θα βρείτε απαντήσεις σε απορίες που μπορεί να έχετε. Αν δε βρείτε αυτό που ψάχνετε μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Quid dubitas igitur mutare principia naturae? Pauca mutat vel plura sane; Audeo dicere, inquit. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Duo Reges: constructio interrete. Oculorum, inquit Plato, est in nobis sensus acerrimus, quibus sapientiam non cernimus.

Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Tu autem, si tibi illa probabantur, cur non propriis verbis ea tenebas? Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Eaedem enim utilitates poterunt eas labefactare atque pervertere. Solum praeterea formosum, solum liberum, solum civem, stultost; At enim hic etiam dolore.

Praeteritis, inquit, gaudeo. At vero illa, quae Peripatetici, quae Stoici dicunt, semper tibi in ore sunt in iudiciis, in senatu. Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Quod cum ille dixisset et satis disputatum videretur, in oppidum ad Pomponium perreximus omnes. Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Hoc enim identidem dicitis, non intellegere nos quam dicatis voluptatem. Duo Reges: constructio interrete. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum. Etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur. Non autem hoc: igitur ne illud quidem.

Eadem fortitudinis ratio reperietur. Vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere. Nos paucis ad haec additis finem faciamus aliquando; Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Nihil enim iam habes, quod ad corpus referas; Cur post Tarentum ad Archytam? Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum. Idem etiam dolorem saepe perpetiuntur, ne, si id non faciant, incidant in maiorem. Quod autem principium officii quaerunt, melius quam Pyrrho;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duo Reges: constructio interrete. Hic ambiguo ludimur. Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. At quicum ioca seria, ut dicitur, quicum arcana, quicum occulta omnia? Quare, quoniam de primis naturae commodis satis dietum est nunc de maioribus consequentibusque videamus. Illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur, sapientis omnis esse semper beatos; Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante. Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Hanc ergo intuens debet institutum illud quasi signum absolvere. Quid, quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum, opifices denique delectantur historia?

Ita prorsus, inquam; Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Est, ut dicis, inquam. Disserendi artem nullam habuit. Consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest; Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sit, inquam, tam facilis, quam vultis, comparatio voluptatis, quid de dolore dicemus? Hic Speusippus, hic Xenocrates, hic eius auditor Polemo, cuius illa ipsa sessio fuit, quam videmus. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Duo Reges: constructio interrete.

Itaque his sapiens semper vacabit. Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Quis est enim, in quo sit cupiditas, quin recte cupidus dici possit? Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Tu quidem reddes; Collatio igitur ista te nihil iuvat. Quid ad utilitatem tantae pecuniae? Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam.

Recte dicis; Sullae consulatum? Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt. Aut unde est hoc contritum vetustate proverbium: quicum in tenebris? Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta.